السلام علیک یا ابا صالح المهدی ادرکنی
به وبلاک منتظران ظهور خوش آمدید
|
+ نوشته شده در سه شنبه یازدهم مهر 1385ساعت 0:27 توسط منتظران ظهور
|
+ نوشته شده در سه شنبه یازدهم مهر 1385ساعت 0:25 توسط منتظران ظهور
|
سلام
 فلسفه اِشراق
در فلسفه نام مكتبي است كه معرفت ، يا آگاهي ، نسبت به جهان هستي و يافت حقايق را از راه روشنايي باطن و تابش انوار الهي به ذهن آدمي امكان پذير مي داند . واژه اشراق كه به معني روشن شدن ، درخشيدن ، تابيدن و نوربخشي است ، خود مفهوم اين فلسفه را در بردارد .
فلسفه اشراق در قرن ششم هجري از آميختن و پيوند يافتن چند انديشه فلسفي و عرفاني به وجود آمد . بنيانگذار اين فلسفــه " شهاب الدين سهروردي " است كه به شيخِ اشراق مشهور است و مكتب فلسفي او حكمتِ اشراق ناميده مي شود .
تفكر فلسفي در سرزمينهاي اسلامي تا قرن ششم هجري بيشتر بر اساس فلسفه َمشــّاء ، ( يعني فلسفه ارسطو ) ، و نماينده برجستــه آن ابن سينا بود كه روش آن استدلالي و بر مبناي عقل استوار است .
سهروردي كه از انديشه هاي عرفاني ، ذوقي و فلسفه افلاطون و نو افلاطونيان تأثير پذيرفته بود ، اگر چه به روش استدلالي مَشّائيان توجه داشت و از اين روش براي دريافتن حقيقت استفاده مي كرد ، اما نگرش او به عالم هستي بر خلاف مشائيان بود . بنا بر حكمت اشراق تنها با روش استدلالي نمي توان به معرفت و حقيقت رسيد ، بلكه اين معرفت از راه اشراق باطن و درك و دريافت دروني ممكن مي شود .
براي حكمت اشراق ، سه سرچشمه عمده مي توان نام برد . نخست انديشه هاي عرفاني و ذوقي كه از آثار منسوب به هِرمِس مايه گرفته اند . هرمس كه بعضي از پژوهشگران او را مهمترين منشأ انديشه هاي اشراقي مي دانند ، شخصيتي است كه از او به صورت هاي گوناگون نام برده شده است .
گروهي او را همان اِدريس پيامبر مي شمرند كه در قرآن كريم نيز نام او آمده است . در روايت هاي ديگر ، او را بنيانگذار حكمت ، نجوم ، كيميا و پزشكي مي دانند . حكمت اسلامي ، كه بنيانش بر قرآن و وحي است ، انديشه هاي عارفانِ مسلمان و بينش اشراقي ابن سينا ( در كتاب حِكمَتُ المَشرِقيين ) نيز از نخستين سرچشمه هاي حكمت اشراق به شمار مي روند .
سرچشمه دوم ، تعليمات افلاطون و به خصوص تجربه هاي روحاني و اشراقي نو افلاطونيان است . بينش سهروردي در باره منشأ كل كائِنات ، يعني نور الانوار ، و شكل يافتن جهان ِهستي از فيض او ، شباهت بسيار به اساس تفكر نوافلاطونيان در باره ذات ِ خداوند و جان هستي دارد .
سرچشمه سوم ، اصلِ وجودِ نور و ظلمت است كه از انديشه هاي حكيمان ايران باستان و آيين زردشت بر تضاد و كشاكش ميان دو نيرو ، يعني نور يا نيكي و ظلمت يا بدي ، استوار است ، در اين كشاكش ، سرانجام نور بر ظلمت چيره مي شود . نيرومندي و جاودانگي نور در نزد حكيمان ايران باستان و آيين زردشت ، نوعي نگرش ِ عرفاني به اساس هستي است كه سهروردي براي بيان انديشه هايش در حكمت اشراق از آن بهر ه بسيار گرفته است . در حكمت اشراق ، نورالانوار يا نور نورها شبيه همان روشنايي بي پايان است كه در اَوِستا توصيف شده و اَهوراَمَزدا نام گرفته است . اما بيان سهروردي از نور و ظلم ، با آنچه در آيين زردشت آمده است تفاوتي آشكار دارد .
در آئين زردشت ظلمت يعني مظهرِاهريمن ، منشأ و به وجود آورنده بديهاست . اما در حكمت اشراق ظلمت نيروي مستقلي نيست و نمي تواند چيزي را در جهان به وجود بياورد ، بلكه عدم ِ نور است كه ظلمت ناميده مي شود . سهروردي همچنين نام فرشتگان مقدس ِ ( اَمِشاسپندان ) آيين زردشتي را بر نورهاي واكنشي به واسطه نهاده است ، كه از نورالانوار صادر شده اند و پديد آورنده جهان هستي هستند . نام نور نخستين بهمن ( وٌهٌومَن ) است . آن نورهايي را كه نگهبان يا فرشته انواع ( مانند آب و آتش و گياهان ) در جهان هستي هستند ، به نام امشاسپندان ارديبهشت ، خرداد و اَمٌرداد ناميده است .
اساس و مبدأ كل كائنات در حكمت اشراق ، نورالانوار يا نورِ مطلق است ، كه نورِ قاهر ِ نخستين يا نورِ چيره شونده عظيم از آن صادر مي شود . نور نخستين ( بهمن ) ، كه به طور مستقيم و خود به خود بدون نياز به علتي از نورالانوار روشنايي و فيض مي گيرد ، بر همه نورهاي ديگر تسلط دارد و منشأ همه حركتها در عالم است .
اشراقات ، يعني تابشهاي اين نور ، لايتناهــــي ( بي پايان) است و همه چيز را در بر مي گيرد .
همواره نوري كه در مرحله برتر قرار دارد واسطه به وجود آمدن نور فروتر مي شود و بر آن تسلط دارد . نور فروتر از وجود نور برتر كسب نور مي كند ؛ انوار اين نور عظيم هنگامي كه در ذهن و مغز انسان جاي بگيرند او را به معرفت مي رسانند . آن گاه پرده ظلمتي كه بين نفس يا روح انساني ( كه فروترين است ) و عالم حقيقت وجود دارد از ميان مي رود .
به اين سبب هر نفس انساني در هر درجه اي از كمال كه باشد در جستجوي نورالانوار است كه سرچشمه حقيقت است تا از آن بهره مند شود . به اين ترتيب در حكمت اشراق آنچه در جهان محسوس ديده مي شود حقيقي نيست ، و حقيقت آن در همان نورهاي واسطه است . اين تعبير شبيه جهان مِثالي در فلسفه افلاطون ( مُـثل افلاطون ) است .
حكمت اشراق گرايش نويني در فلسفه اسلامي بود كه حكمت ايرانيان باستان را وارد جريان كلي فلسفه اسلامي كرد . در اين فلسفه مفهومها و اصطلاحات تازه اي به كار رفته است ، كه بعضي از آنها از مفهومهاي حكمت باستاني ايرانيان گرفته شده است . مي توان گفت كه جهان بيني حكمت اشراق ، واكنشي در برابر تَعبٌّد و دنيا پرستي زمانه خود نيز بوده است ؛ زيرا رهايي آدمي از هوسها و نيازهاي مادي ، فراتر رفتن از صورت ظاهر دين ، و سست كردن پايه هاي حكومت دنيوي ( كه خلافت عباسي در آن زمان نمونه آشكار آن بود ) از بٌنمايه هاي آن است .
پديد آمدن حكمت اشراق ، در قرن ششم هجري ، راه نويني در فلسفه اسلامي گشود . پس از آن تفكر فلسفي در ايران به فلسفه اشراق گرايش يافت . اين حكمت بر متفكران شيعه تأثير عمده اي داشت . نخست قطب الدين شيرازي و شمس الدين شهرزوري ( مريد و شاگرد سهروردي ) در قرن هفتم هجري قمري و سپس صدرالدين شيرازي ، معروف به مٌلاصدرا ، در قرن يازدهم و انديشمندان ديگري به توضيح و تفسير حكمت اشراق پرداختند .
هانري كٌربَن ، ايران شناس فرانسوي معاصر ، نيز در باره حكمت اشراق و عقايد سهروردي پژوهش گسترده اي كرده و فهرستي از آثار سهروردي گرد آورده است . او مقدمه با ارزشي به زبان فرانسه برآثار سهروردي نوشته و فلسفه اشراق را از برجسته ترين بخش هاي فلسفه اسلامي دانسته است .
يا علي
+ نوشته شده در شنبه هشتم مهر 1385ساعت 13:30 توسط منتظران ظهور
|
با سلام و صلولت بر محمو وال محمدوباامید اینکه نماز وروزهاتون قبول باشه
رسول خدا (ص) فرمود: درهاى آسمان در اولين شب ماه رمضان گشوده مى شوند و تا آخرين شب بسته نمى شوند.
رمضان، نامى از نام هاى خدا
رمضان از اسماء الله است
رمضان اسمى از اسماء الهى مىباشد و نبايستبه تنهائى ذكر كرد مثلا بگوئيم، رمضان آمد يا رفت، بلكه بايد گفت ماه رمضان آمد، يعنى ماه را بايد به اسم اضافه نمود، در اين رابطه به سخنان حضرت امام محمد باقر (عليه السلام) گوش فرا مىدهيم.
هشام بن سالم نقل روايت مىنمايد و مىگويد: ما هشت نفر از رجال در محضر حضرت ابى جعفر امام باقر (عليهما السلام) بوديم، پس سخن از رمضان به ميان آورديم.
امام عليه السلام فرمود:
نگوئيد اين است رمضان، و نگوئيد رمضان رفت و يا آمد، زيرا رمضان نامى از اسماء الله است كه نمىرود و نمىآيد كه شىء زائل و نابود شدنى مىرود و مىآيد، بلكه بگوئيد ماه رمضان، پس ماه را اضافه كنيد در تلفظ به اسم، كه اسم اسم الله مىباشد، و ماه رمضان ماهى است، كه قرآن در او نازل شده است، و خداوند آن را مثل و عيد قرار داده است همچنانكه پروردگار بزرگ عيسى بن مريم (سلام الله عليهما) را براى بنى اسرائيل مثل قرار داده است،
و از حضرت على بن ابى طالب (عليه السلام) روايتشده كه حضرت فرمود: «لا تقولوا رمضان و لكن قولوا شهر رمضان فانكم لا تدرون ما رمضان» شما به راستى نمىدانيد كه رمضان چيست (و چه فضائلى در او نهفته است.
واژه رمضان و معناى اصطلاحى آن
رمضان از مصدر «رمض» به معناى شدت گرما، و تابش آفتاب بر رمل... معنا شده است، انتخاب چنين واژهاى براستى از دقت نظر و لطافتخاصى برخوردار است. چرا كه سخن از گداخته شدن است، و شايد به تعبيرى دگرگون شدن در زير آفتاب گرم و سوزان نفس و تحمل ضربات بى امانش،زيرا كه رمضان ماه تحمل شدائد و عطش مىباشد، عطشى ناشى از آفتاب سوزان يا گرماى شديد روزهاى طولانى تابستان.
و عطش ديگر حاصل از نفس سركشى كه پيوسته مىگدازد، و سوزشش براستى جبران ناپذير است.
در مقايسه اين دو سوزش، دقيقا رابطه عكس برقرار است، بدين مفهوم كه نفس سركش با چشيدن آب تشنهتر مى گردد، وهرگز به يك جرعه بسنده نمىكند، و پيوسته آدمى را در تلاش خستگى ناپذير جهت ارضاى تمايلات خود وا مىدارد. و در همين رابطه است كه مولوى با لطافت هرچه تمامتر اين تشبيه والا را به كار مىگيرد و مىگويد:
آب كم جو تشنگى آور به دست تا بجوشد آبت از بالا و پست تا سقا هم ربهم آيد جواب تشنه باش الله اعلم بالصواب زين طلب بنده به كوى حق رسيد درد مريم را به خرما بن كشيد .
اما از سوى ديگر، عطش ناشى از آفتاب سوزان سيرى پذير است، و قانع كننده.
حلول ماه مبارک رمضان، به راستی که خبر از گشایش درهای بهشت به روی آدمیان دارد.
ماه مبارک رمضان، بهترین ماه ها، ماه میهمانی خدا، ماه خوبی ها، ماه شب های قدر، ماه دعا و نیایش، ماه رحمت و آمرزش و ماه خیر و برکت است.
ماه تزکیه، ماه خودسازی، ماه از خویش تا خدا رفتن، ماه پرواز با دوبال قنوت از زمین تا ملکوت و شکوفایی غنچه های معنویت در سکوت سبز روزه داران و در حيرت ارغوانی سالکان کوی دوست.
پروردگارا، ما را در این ماه، مبارک کن  ماه رمضان
«ماه رمضان است كه در آن براى راهنمايى مردم و بيان (راه روشن) هدايت و تشخيص حقّ از باطل ، قرآن نازل شده است .
پس هر كه اين ماه را دريابد (در سفر نباشد) ، بايد كه در آن روزه بدارد و هر كس كه بيمار يا در سفر باشد به همان تعداد از روزهاى ديگر (روزه بگيرد) .
خدا براى شما آسانى مىخواهد و خواهان سختى براى شما نيست .
و بايد كه آن شماره (مقرر) را تكميل كنيد . و خدا را بدان سبب كه راهنمايىتان كرده است به بزرگى ياد كنيد و باشد كه سپاس بگزاريد» .
 پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : رمضان ، بدين سبب رمضان ناميده شده است كه گناهان را مىسوزاند .
پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : در نخستين شب ماه رمضان ، درهاى آسمان گشوده مىشود و تا آخرين شب آن بسته نمىشود .
پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : اگر بنده ارزش ماه رمضان را بداند ، آرزو مىكند كه سراسر سال ، رمضان باشد .
پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : چون هلال ماه رمضان پديد آيد ، درهاى دوزخ بسته گردد و درهاى بهشت گشوده شود و شياطين به زنجير كشيده شوند .
امام على عليه السلام :
روزى رسول خدا صلى الله عليه وآله براى ما خطبهاى ايراد كرد و فرمود : اى مردم ! همانا ماه با بركت و رحمت و آمرزش به شما روى آورده است . اين ماه نزد خدا برترين ماه است و روزهايش برترين روزها و شبهايش برترين شبها و ساعتهايش برترين ساعات . در اين ماه شما به ميهمانى خدا دعوت شدهايد و در زمره بهرهمندان از كرامت خداوند قرار گرفتهايد . در اين ماه نفسهاى شما تسبيح خداست و خواب شما عبادت است و اعمال شما پذيرفته و دعايتان به اجابت مىرسد ... من برخاستم و عرض كردم : اى رسول خدا ! برترين كارها در اين ماه چيست ؟ پيامبر فرمود : اى اباالحسن ! برترين كارها در اين ماه خويشتندارى از حرامهاى خداوند عزّ و جل است .
امام باقر عليه السلام :
رسول خدا صلى الله عليه وآله سه روز مانده از ماه شعبان ، به بلال دستور مىداد در ميان مردم جار بزند . پس مردم را جمع مىكرد و بر منبر مىرفت و حمد و ثناى خدا مىگفت و مىفرمود : اى مردم ! همانا اين ماه به شما روى آورده و آن سروَر همه ماههاست . در آن شبى وجود دارد كه از هزار ماه بهتر است . در اين ماه درهاى دوزخ بسته و درهاى بهشت گشوده شود . هر كه اين ماه را دريابد و آمرزيده نشود خداوند او را (از رحمت خود) دور گرداند .
امام صادق عليه السلام - از سفارشهاىآن حضرت به فرزندانش در هنگام حلول ماه رمضان - :
جانهاى خود را به تلاش و كوشش وا داريد ؛ زيرا در اين ماه روزيها قسمت و اجلها نوشته مىشود و در آن نامهاى ميهمانان خدا كه بر او وارد مىشوند ، نوشته مىگردد . در اين ماه شبى هست كه عمل در آن از عمل هزار ماه بهتر است .  آمرزش خدا در ماه رمضان
پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : هر كه ماه رمضان را دريابد و آمرزيده نشود، خداوند او را (از رحمت خود) دور گرداند.
پيامبر خدا صلى الله عليه وآله - در خطبهاش به هنگام فرا رسيدن ماه رمضان - : بدبخت كسى است ، كه در اين ماه بزرگ از آمرزش خداوند محروم ماند .
پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : كسى كه در رمضان آمرزيده نشود ، در كدام ماه آمرزيده خواهد شد ؟
امام صادق عليه السلام : كسى كه در ماه رمضان آمرزيده نشود ، تا رمضان آينده آمرزيده نگردد مگر آن كه در عرفات حاضر شود
+ نوشته شده در چهارشنبه پنجم مهر 1385ساعت 21:53 توسط منتظران ظهور
|
با سلام و صلولت بر محمو وال محمدوباامید اینکه نماز وروزهاتون قبول باشه
رسول خدا (ص) فرمود: درهاى آسمان در اولين شب ماه رمضان گشوده مى شوند و تا آخرين شب بسته نمى شوند.
رمضان، نامى از نام هاى خدا
رمضان از اسماء الله است
رمضان اسمى از اسماء الهى مىباشد و نبايستبه تنهائى ذكر كرد مثلا بگوئيم، رمضان آمد يا رفت، بلكه بايد گفت ماه رمضان آمد، يعنى ماه را بايد به اسم اضافه نمود، در اين رابطه به سخنان حضرت امام محمد باقر (عليه السلام) گوش فرا مىدهيم.
هشام بن سالم نقل روايت مىنمايد و مىگويد: ما هشت نفر از رجال در محضر حضرت ابى جعفر امام باقر (عليهما السلام) بوديم، پس سخن از رمضان به ميان آورديم.
امام عليه السلام فرمود:
نگوئيد اين است رمضان، و نگوئيد رمضان رفت و يا آمد، زيرا رمضان نامى از اسماء الله است كه نمىرود و نمىآيد كه شىء زائل و نابود شدنى مىرود و مىآيد، بلكه بگوئيد ماه رمضان، پس ماه را اضافه كنيد در تلفظ به اسم، كه اسم اسم الله مىباشد، و ماه رمضان ماهى است، كه قرآن در او نازل شده است، و خداوند آن را مثل و عيد قرار داده است همچنانكه پروردگار بزرگ عيسى بن مريم (سلام الله عليهما) را براى بنى اسرائيل مثل قرار داده است،
و از حضرت على بن ابى طالب (عليه السلام) روايتشده كه حضرت فرمود: «لا تقولوا رمضان و لكن قولوا شهر رمضان فانكم لا تدرون ما رمضان» شما به راستى نمىدانيد كه رمضان چيست (و چه فضائلى در او نهفته است.
واژه رمضان و معناى اصطلاحى آن
رمضان از مصدر «رمض» به معناى شدت گرما، و تابش آفتاب بر رمل... معنا شده است، انتخاب چنين واژهاى براستى از دقت نظر و لطافتخاصى برخوردار است. چرا كه سخن از گداخته شدن است، و شايد به تعبيرى دگرگون شدن در زير آفتاب گرم و سوزان نفس و تحمل ضربات بى امانش،زيرا كه رمضان ماه تحمل شدائد و عطش مىباشد، عطشى ناشى از آفتاب سوزان يا گرماى شديد روزهاى طولانى تابستان.
و عطش ديگر حاصل از نفس سركشى كه پيوسته مىگدازد، و سوزشش براستى جبران ناپذير است.
در مقايسه اين دو سوزش، دقيقا رابطه عكس برقرار است، بدين مفهوم كه نفس سركش با چشيدن آب تشنهتر مى گردد، وهرگز به يك جرعه بسنده نمىكند، و پيوسته آدمى را در تلاش خستگى ناپذير جهت ارضاى تمايلات خود وا مىدارد. و در همين رابطه است كه مولوى با لطافت هرچه تمامتر اين تشبيه والا را به كار مىگيرد و مىگويد:
آب كم جو تشنگى آور به دست تا بجوشد آبت از بالا و پست تا سقا هم ربهم آيد جواب تشنه باش الله اعلم بالصواب زين طلب بنده به كوى حق رسيد درد مريم را به خرما بن كشيد .
اما از سوى ديگر، عطش ناشى از آفتاب سوزان سيرى پذير است، و قانع كننده.
حلول ماه مبارک رمضان، به راستی که خبر از گشایش درهای بهشت به روی آدمیان دارد.
ماه مبارک رمضان، بهترین ماه ها، ماه میهمانی خدا، ماه خوبی ها، ماه شب های قدر، ماه دعا و نیایش، ماه رحمت و آمرزش و ماه خیر و برکت است.
ماه تزکیه، ماه خودسازی، ماه از خویش تا خدا رفتن، ماه پرواز با دوبال قنوت از زمین تا ملکوت و شکوفایی غنچه های معنویت در سکوت سبز روزه داران و در حيرت ارغوانی سالکان کوی دوست.
پروردگارا، ما را در این ماه، مبارک کن ماه رمضان
«ماه رمضان است كه در آن براى راهنمايى مردم و بيان (راه روشن) هدايت و تشخيص حقّ از باطل ، قرآن نازل شده است .
پس هر كه اين ماه را دريابد (در سفر نباشد) ، بايد كه در آن روزه بدارد و هر كس كه بيمار يا در سفر باشد به همان تعداد از روزهاى ديگر (روزه بگيرد) .
خدا براى شما آسانى مىخواهد و خواهان سختى براى شما نيست .
و بايد كه آن شماره (مقرر) را تكميل كنيد . و خدا را بدان سبب كه راهنمايىتان كرده است به بزرگى ياد كنيد و باشد كه سپاس بگزاريد» .
پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : رمضان ، بدين سبب رمضان ناميده شده است كه گناهان را مىسوزاند .
پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : در نخستين شب ماه رمضان ، درهاى آسمان گشوده مىشود و تا آخرين شب آن بسته نمىشود .
پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : اگر بنده ارزش ماه رمضان را بداند ، آرزو مىكند كه سراسر سال ، رمضان باشد .
پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : چون هلال ماه رمضان پديد آيد ، درهاى دوزخ بسته گردد و درهاى بهشت گشوده شود و شياطين به زنجير كشيده شوند .
امام على عليه السلام :
روزى رسول خدا صلى الله عليه وآله براى ما خطبهاى ايراد كرد و فرمود : اى مردم ! همانا ماه با بركت و رحمت و آمرزش به شما روى آورده است . اين ماه نزد خدا برترين ماه است و روزهايش برترين روزها و شبهايش برترين شبها و ساعتهايش برترين ساعات . در اين ماه شما به ميهمانى خدا دعوت شدهايد و در زمره بهرهمندان از كرامت خداوند قرار گرفتهايد . در اين ماه نفسهاى شما تسبيح خداست و خواب شما عبادت است و اعمال شما پذيرفته و دعايتان به اجابت مىرسد ... من برخاستم و عرض كردم : اى رسول خدا ! برترين كارها در اين ماه چيست ؟ پيامبر فرمود : اى اباالحسن ! برترين كارها در اين ماه خويشتندارى از حرامهاى خداوند عزّ و جل است .
امام باقر عليه السلام :
رسول خدا صلى الله عليه وآله سه روز مانده از ماه شعبان ، به بلال دستور مىداد در ميان مردم جار بزند . پس مردم را جمع مىكرد و بر منبر مىرفت و حمد و ثناى خدا مىگفت و مىفرمود : اى مردم ! همانا اين ماه به شما روى آورده و آن سروَر همه ماههاست . در آن شبى وجود دارد كه از هزار ماه بهتر است . در اين ماه درهاى دوزخ بسته و درهاى بهشت گشوده شود . هر كه اين ماه را دريابد و آمرزيده نشود خداوند او را (از رحمت خود) دور گرداند .
امام صادق عليه السلام - از سفارشهاىآن حضرت به فرزندانش در هنگام حلول ماه رمضان - :
جانهاى خود را به تلاش و كوشش وا داريد ؛ زيرا در اين ماه روزيها قسمت و اجلها نوشته مىشود و در آن نامهاى ميهمانان خدا كه بر او وارد مىشوند ، نوشته مىگردد . در اين ماه شبى هست كه عمل در آن از عمل هزار ماه بهتر است . آمرزش خدا در ماه رمضان
پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : هر كه ماه رمضان را دريابد و آمرزيده نشود، خداوند او را (از رحمت خود) دور گرداند.
پيامبر خدا صلى الله عليه وآله - در خطبهاش به هنگام فرا رسيدن ماه رمضان - : بدبخت كسى است ، كه در اين ماه بزرگ از آمرزش خداوند محروم ماند .
پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : كسى كه در رمضان آمرزيده نشود ، در كدام ماه آمرزيده خواهد شد ؟
امام صادق عليه السلام : كسى كه در ماه رمضان آمرزيده نشود ، تا رمضان آينده آمرزيده نگردد مگر آن كه در عرفات حاضر شود
+ نوشته شده در چهارشنبه پنجم مهر 1385ساعت 21:52 توسط منتظران ظهور
|
رسول خدا (ص) فرمود: درهاى آسمان در اولين شب ماه رمضان گشوده مى شوند و تا آخرين شب بسته نمى شوند. رمضان، نامى از نام هاى خدا رمضان از اسماء الله است رمضان اسمى از اسماء الهى مىباشد و نبايستبه تنهائى ذكر كرد مثلا بگوئيم، رمضان آمد يا رفت، بلكه بايد گفت ماه رمضان آمد، يعنى ماه را بايد به اسم اضافه نمود، در اين رابطه به سخنان حضرت امام محمد باقر (عليه السلام) گوش فرا مىدهيم. هشام بن سالم نقل روايت مىنمايد و مىگويد: ما هشت نفر از رجال در محضر حضرت ابى جعفر امام باقر (عليهما السلام) بوديم، پس سخن از رمضان به ميان آورديم. امام عليه السلام فرمود: نگوئيد اين است رمضان، و نگوئيد رمضان رفت و يا آمد، زيرا رمضان نامى از اسماء الله است كه نمىرود و نمىآيد كه شىء زائل و نابود شدنى مىرود و مىآيد، بلكه بگوئيد ماه رمضان، پس ماه را اضافه كنيد در تلفظ به اسم، كه اسم اسم الله مىباشد، و ماه رمضان ماهى است، كه قرآن در او نازل شده است، و خداوند آن را مثل و عيد قرار داده است همچنانكه پروردگار بزرگ عيسى بن مريم (سلام الله عليهما) را براى بنى اسرائيل مثل قرار داده است، و از حضرت على بن ابى طالب (عليه السلام) روايتشده كه حضرت فرمود: «لا تقولوا رمضان و لكن قولوا شهر رمضان فانكم لا تدرون ما رمضان» شما به راستى نمىدانيد كه رمضان چيست (و چه فضائلى در او نهفته است. واژه رمضان و معناى اصطلاحى آن رمضان از مصدر «رمض» به معناى شدت گرما، و تابش آفتاب بر رمل... معنا شده است، انتخاب چنين واژهاى براستى از دقت نظر و لطافتخاصى برخوردار است. چرا كه سخن از گداخته شدن است، و شايد به تعبيرى دگرگون شدن در زير آفتاب گرم و سوزان نفس و تحمل ضربات بى امانش،زيرا كه رمضان ماه تحمل شدائد و عطش مىباشد، عطشى ناشى از آفتاب سوزان يا گرماى شديد روزهاى طولانى تابستان. و عطش ديگر حاصل از نفس سركشى كه پيوسته مىگدازد، و سوزشش براستى جبران ناپذير است. در مقايسه اين دو سوزش، دقيقا رابطه عكس برقرار است، بدين مفهوم كه نفس سركش با چشيدن آب تشنهتر مى گردد، وهرگز به يك جرعه بسنده نمىكند، و پيوسته آدمى را در تلاش خستگى ناپذير جهت ارضاى تمايلات خود وا مىدارد. و در همين رابطه است كه مولوى با لطافت هرچه تمامتر اين تشبيه والا را به كار مىگيرد و مىگويد: آب كم جو تشنگى آور به دست تا بجوشد آبت از بالا و پست تا سقا هم ربهم آيد جواب تشنه باش الله اعلم بالصواب زين طلب بنده به كوى حق رسيد درد مريم را به خرما بن كشيد . اما از سوى ديگر، عطش ناشى از آفتاب سوزان سيرى پذير است، و قانع كننده. حلول ماه مبارک رمضان، به راستی که خبر از گشایش درهای بهشت به روی آدمیان دارد. ماه مبارک رمضان، بهترین ماه ها، ماه میهمانی خدا، ماه خوبی ها، ماه شب های قدر، ماه دعا و نیایش، ماه رحمت و آمرزش و ماه خیر و برکت است. ماه تزکیه، ماه خودسازی، ماه از خویش تا خدا رفتن، ماه پرواز با دوبال قنوت از زمین تا ملکوت و شکوفایی غنچه های معنویت در سکوت سبز روزه داران و در حيرت ارغوانی سالکان کوی دوست. پروردگارا، ما را در این ماه، مبارک کن ماه رمضان «ماه رمضان است كه در آن براى راهنمايى مردم و بيان (راه روشن) هدايت و تشخيص حقّ از باطل ، قرآن نازل شده است . پس هر كه اين ماه را دريابد (در سفر نباشد) ، بايد كه در آن روزه بدارد و هر كس كه بيمار يا در سفر باشد به همان تعداد از روزهاى ديگر (روزه بگيرد) . خدا براى شما آسانى مىخواهد و خواهان سختى براى شما نيست . و بايد كه آن شماره (مقرر) را تكميل كنيد . و خدا را بدان سبب كه راهنمايىتان كرده است به بزرگى ياد كنيد و باشد كه سپاس بگزاريد» . پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : رمضان ، بدين سبب رمضان ناميده شده است كه گناهان را مىسوزاند . پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : در نخستين شب ماه رمضان ، درهاى آسمان گشوده مىشود و تا آخرين شب آن بسته نمىشود . پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : اگر بنده ارزش ماه رمضان را بداند ، آرزو مىكند كه سراسر سال ، رمضان باشد . پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : چون هلال ماه رمضان پديد آيد ، درهاى دوزخ بسته گردد و درهاى بهشت گشوده شود و شياطين به زنجير كشيده شوند . امام على عليه السلام : روزى رسول خدا صلى الله عليه وآله براى ما خطبهاى ايراد كرد و فرمود : اى مردم ! همانا ماه با بركت و رحمت و آمرزش به شما روى آورده است . اين ماه نزد خدا برترين ماه است و روزهايش برترين روزها و شبهايش برترين شبها و ساعتهايش برترين ساعات . در اين ماه شما به ميهمانى خدا دعوت شدهايد و در زمره بهرهمندان از كرامت خداوند قرار گرفتهايد . در اين ماه نفسهاى شما تسبيح خداست و خواب شما عبادت است و اعمال شما پذيرفته و دعايتان به اجابت مىرسد ... من برخاستم و عرض كردم : اى رسول خدا ! برترين كارها در اين ماه چيست ؟ پيامبر فرمود : اى اباالحسن ! برترين كارها در اين ماه خويشتندارى از حرامهاى خداوند عزّ و جل است . امام باقر عليه السلام : رسول خدا صلى الله عليه وآله سه روز مانده از ماه شعبان ، به بلال دستور مىداد در ميان مردم جار بزند . پس مردم را جمع مىكرد و بر منبر مىرفت و حمد و ثناى خدا مىگفت و مىفرمود : اى مردم ! همانا اين ماه به شما روى آورده و آن سروَر همه ماههاست . در آن شبى وجود دارد كه از هزار ماه بهتر است . در اين ماه درهاى دوزخ بسته و درهاى بهشت گشوده شود . هر كه اين ماه را دريابد و آمرزيده نشود خداوند او را (از رحمت خود) دور گرداند . امام صادق عليه السلام - از سفارشهاىآن حضرت به فرزندانش در هنگام حلول ماه رمضان - : جانهاى خود را به تلاش و كوشش وا داريد ؛ زيرا در اين ماه روزيها قسمت و اجلها نوشته مىشود و در آن نامهاى ميهمانان خدا كه بر او وارد مىشوند ، نوشته مىگردد . در اين ماه شبى هست كه عمل در آن از عمل هزار ماه بهتر است . آمرزش خدا در ماه رمضان پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : هر كه ماه رمضان را دريابد و آمرزيده نشود، خداوند او را (از رحمت خود) دور گرداند. پيامبر خدا صلى الله عليه وآله - در خطبهاش به هنگام فرا رسيدن ماه رمضان - : بدبخت كسى است ، كه در اين ماه بزرگ از آمرزش خداوند محروم ماند . پيامبر خدا صلى الله عليه وآله : كسى كه در رمضان آمرزيده نشود ، در كدام ماه آمرزيده خواهد شد ؟ امام صادق عليه السلام : كسى كه در ماه رمضان آمرزيده نشود ، تا رمضان آينده آمرزيده نگردد مگر آن كه در عرفات حاضر شود .
+ نوشته شده در چهارشنبه پنجم مهر 1385ساعت 21:38 توسط منتظران ظهور
|
بسمه تعالی
قال الله تبارك و تعالى:
يا ايها الذين آمنوا كتب عليكم الصيام كما كتب على الذين من قبلكم لعلكم تتقون.
خداوند تبارك و تعالى مىفرمايد:
اى كسانى كه ايمان آوردهايد روزه بر شما نوشته (واجب) شد، چنانكه بر آنان كه پيش از شما بودهاند واجب شده بود باشد كه پرهيزگار شويد.
سوره بقره آيه 183
خطبه پيامبر(ص) در روز آخر شعبان
ماه رمضان براى مؤمن سود و براى منافق خسران است
حضرت سلمان فرمود: در روز آخر شعبان پيامبر(صلى الله عليه و آله) براى ما خطبهاى در فضيلت ماه رمضان قرائت فرمود: و در خطاب خويش به ما فرمود: اى مردم براستى سايه افكنده بر سر شما ماه بزرگ مباركى، ماهى كه در او شبى است كه از هزار ماه بهتر است، كه خداوند روزهاش را فرض و واجب نموده، و به پا داشتن عبادات شبش را به طور استحباب مقرر فرموده است، كسى كه تقرب بجويد به خداوند،به انجام نافله خيرى، مثل آن است كه در غير ماه رمضان فريضهاى انجام داده باشد، و اين ماه ماه صبر است، و صبر هم اجر و ثوابش بهشت است.
و ماه روزه، ماه مواسات و برابرى است، و ماهى است، كه رزق مؤمن در او زياد مىگردد، و ماهى است كه اولش رحمت و وسطش مغفرت و آمرزش، و آخرش آزادى از آتش جهنم است، و اين ماه براى مؤمن بهره و منفعت است، و براى منافق خسارت و ضرر.
فلسفه و حكمت روزه
روزه از نظر بهداشت جسم و سلامتبدن و ابعاد ديگر داراى فوايد فراوانى است، روزه در سلامت معده و پاكسازى آن از انواع غذاها كه موجب انواع بيمارىهاست اثرات فوق العادهاى دارد.
مركز بيماريها معده است
پيامبر خدا فرمود: «المعدة بيت كل داء، و الحمئة راس كل دواء»
معده مركز و خانه هر دردى است، و پرهيز و اجتناب (از غذاهاى نامناسب و زياد خورى) اساس و راس هرداروى شفابخش است.
پيامبر(ص) سه باب از علوم بروى ما گشود
پيامبر عظيم الشان اسلام در يك بيانيه كوتاه، اثرات و فوائد سه چيز را به اين شرح بيان مىفرمايد: «اغزوا تغنموا، و صوموا تصحوا، و سافروا تستغنوا» اول، جنگ و جهاد كنيد تا مستغنى شويد، كه غنائم جنگى باعث استغنا مىباشد، دوم، روزه بگيريد تا صحت و سلامتى خويش را تضمين كنيد، سوم، سفر كنيد تا مالدار شويد، زيرا مسافرت و حمل كالاى تجارتى از شهرى به شهر ديگر يا از كشورى به كشور ديگر باعث رفع نيازمندىهاى جامعه و عمران كشورها مىگردد، در اين سه جمله پيامبر(صلى الله عليه و آله) سه باب از درهاى علم: جهاد (كه خود باعث تمكن و امكانات مالى مىشود)، بهداشت جسم و اقتصاد جامعه را بر روى ما مىگشايد.
امام على(ع) در فلسفه روزه چه مىفرمايد؟
ما اگر پوياى فلسفه روزه و حكمت تشريع آن باشيم و از خواص و فوائد آن بخواهيم اطلاعات بيشترى پيدا كنيم و به اشكال تراشيهاى منتقدين پاسخ اقناع كننده بدهيم به سخنان حكيمانه و درربار حضرت اميرالمؤمنين عليه السلام در نهج البلاغه گوش فرا مىدهيم در قسمتى از اين خطبه امام مىفرمايد: «و مجاهدة الصيام فى الايام المفروضات، تسكينا لاطرافهم، و تخشيعا لابصارهم، و تذليلا لنفوسهم و تخفيضا لقلوبهم، و اذهابا للخيلاء عنهم لما فى ذلك من تعفير عتاق الوجوه بالتراب تواضعا و التصاق كرائم الجوارح بالارض تصاغرا و لحقوق البطون بالمتون من الصيام تذللا» اميرمؤمنان عليه السلام به دنباله مطالب ارزشمندى مىفرمايد: از خدا بترسيد و از كيفر تباهكارى در دنيا، و از زيان ستمگرى در آخرت ... و خداوند بندگان مؤمنش را حفظ مىفرمايد، به وسيله نمازها و زكاتها، ( و سپس فوائد و پارهاى از علل و فلسفه روزه را بيان مىفرمايد) و كوشش در گرفتن روزه در روزهاى واجب، براى آرام ماندن دست و پا و اندام و ديگر ايشان (از معصيت و نافرمانى) و چشم به زير انداختنشان و فروتنى جانهاشان، و زبونى دلهاشان، و بيرون كردن كبر و خودپسندى از آنان، چون در نماز است ماليدن رخسارهاى نيكو براى فروتنى، و (هنگام سجده نمودن) چسبانيدن اعضاء شريفه (هفت موضع) را به زمين براى اظهار كوچكى و «ذلتبه پيشگاه با عظمتش» و در روزه رسيدن شكمها به پشتها براى خضوع و ناچيز دانستن خويش كه روزه و نماز و زكات فلسفهاش سازندگى و تزكيه، و تذلل و تقلل به پيشگاه حضرت حق است، و از چيزهائى است كه مىتواند آدمى را از چنگ شيطان نجات بخشد، و از انواع بيماريهاى ظاهرى و باطنى برهاند، و مخصوصا درس مقاومت و مبارزه را عملا ياد آدمى دهد، مخصوصا روزه است كه از امتيازات بخصوص برخوردار است، كه پاداش آن فقط به خداوند بزرگ برگزار شده است. كه اميرالمؤمنين(عليه السلام) درجائى ديگر مىفرمايد:«و الصيام ابتلاء لاخلاص الخلق»
روزه براى آزمايش اخلاص مردم است
خداوند روزه را براى آزمايش اخلاص مردم واجب فرموده است، كه روزه در اخلاص عمل بسيار مؤثر است، يعنى كسى كه روزه مىگيرد و تمامى روز را با همه امكان بخوردنيها و آشاميدنىهايى كه در اختيار دارد، در عين حال امساك مىنمايد، جز اخلاص به پيشگاه حضرت حق مفهومى ديگر ندارد، و در قسمتى از نهج البلاغه مىفرمايد: «و صوم شهر رمضان فانه جنة من العقاب» (4) و يكى از دلائل وجوب روزه اين است كه روزه ماه رمضان سپر است از عقاب الهى، يعنى روزه موجب غفران و آمرزش گناهان و معاصى انسان است، كه به وسيله روزه نجات از آتش جهنم و عقوبت پروردگار به دست مىآيد.
خدايا از گرسنگى بتو پناه مىآوريم
فوائد كم خورى از نظر بهداشت و تندرستى جسم و روح، درست است كه آدمى تاب گرسنگى زياد را ندارد، و اسلام هم نخواسته است كه انسان خود را در زحمت تحمل گرسنگى زياد قرار دهد، بلكه در بعضى روايات رسيده است: «اللهم اعوذبك من الجوع» (5) خدايا از گرسنگى به تو پناه مىبرم، ولى در عين حال بايد متوجه بود، كه مقدارى از گرسنگى براى انسان لازم است! و فوائد بسيارى در بردارد، و بر عكس پورخورى و سير بيمارى زيادى به همراه مىآورد.
از نظر بهداشت و تندرستى، بايد غذا كمتر مصرف شود، و هنوز اشتهاء تمام نشده، دست از غذا خوردن بكشد، به تجربه ثابتشده است. افرادى كه كم مىخورند، از كسانى كه هميشه سير مىخورند سالمتر مىباشند، و تن درستترند.
ابعادى در فلسفه روزه از بيان امام صادق(ع)
هشام بن حكم از رئيس مذهب تشيع حضرت جعفر بن محمد (عليهما السلام) مىپرسد از علت و فلسفه روزه، امام مىفرمايد: «انما فرض الله الصيام ليستوى به الغنى و القير و ذلك ان الغنى لم يكن ليجد مس الجوع، فيرحم الفقير، لان الغنى كلما اراد شيئا قدر عليه، فاراد الله تعالى ان يسوى بين خلقه، و ان يذيق الغنى مس الجوع و الالم ليرق على الضعيف و يرحم الجائع» (6)
حضرت صادق(عليه السلام): براستى خداوند روزه را واجب كرد، تا به وسيله او بين اغنياء و فقراء مساوات و برابرى به وجود آيد، و اين براى آن است كه ثروتمندانى كه هرگز درد گرسنگى را احساس نكردهاند، به فقراء ترحم نمايند، زيرا اغنياء هرگاه (خوردنى و آشاميدنى را) اراده نمودند (و هوس هر نوع ماكولات و مشروبات كردند) برايشان ميسر است، پس خداوند متعال «روزه را واجب نموده» كه تا بين بندگانش از فقير و غنى، برابرى به وجود آورد، و اينكه سرمايه داران مسلمان الم جوع و گرسنگى را لمس نمايند، تا بر ضعفاء رقت آوردند، و بر گرسنگان عالم ترحم نمايند، (و اين تنها شعار اسلام است، آرى تنها مكتبى كه به حال گرسنگان عالم ترحم نمايند، (و اين تنها شعار اسلام است، آرى تنها مكتبى كه به حال گرسنگان و محرومان مىانديشد اسلام است.
خصال هفتگانه مخصوص روزهداران
در حديثى طويل حضرت اميرالمؤمنين (عليه السلام) از پيامبر خدا (صلى الله عليه و آله) چنين نقل مىفرمايد كه پيامبر (صلى الله عليه و آله) فرمود :
هيچ مؤمنى نيست كه ماه رمضان را فقط به حساب خدا روزه بگيرد، مگر آنكه خداى تبارك و تعالى فتخصلت را براى او واجب و لازم گرداند:
1- هر چه حرام در پيگرش باشد محو و ذوب گرداند،
2- به حمتخداى عزوجل نزديك مىشود،
3- (با روزه خويش) خطاى پدرش حضرت آدم را مىپوشاند،
4- خداوند لحظات جان كندن را بر وى آسان گرداند،
5- از گرسنگى و تشنگى روز قيامت در امان خواهد بود،
6- خداى عزوجل از خوراكيهاى لذيذ بهشتى او را نصيب دهد،
7- خداى و عزوجل برائت و بيزارى از آتش دوزخ را به او عطا فرمايد. (پرسش كننده در اين حديث مفصل، عالم يهودى بود) كه عرض كرد راست گفتى اى محمد.
فلسفه و دلائل وجوب روزه از امام رضا(ع)
امام رضا(عليه السلام) در فلسفه و دلائل وجوب روزه مىفرمايد:
وقتى از حضرت درباره فلسفه روزه مىپرسند، مىفرمايد: همانا (مردم) مامور به روزه شدند تا بشناسند درد و ناگواريهاى گرسنگى و تشنگى را، و آنگاه استدلال كنند بر سختيهاى گرسنگى و تشنگى و فقر آخرت، (كه پيامبر صلى الله عليه و آله در خطبه شعبانيه مىفرمود: و اذكروا بجوعكم و عطشكم جوع يوم القيمة و عطشة، ياد آوريد از گرسنگى و تشنگى روزه داريتان گرسنگيها و تشنگيهاى روز قيامت را، كه اين يادآورى انسان را به فكر تدارك قيامت مىاندازد كه تا سعى كند، جد و جهد بيشترى در كسب رضاى خداوند و كمك به مخلوق ضعيفش بنمايد و آنان را از امكانات مادى و غير مادى خويش بهرهمند سازد).
(آنگاه امام عليه السلام خصوصيات صائم را اين چنين توصيف مىفرمايد) و هر آينه روزهدار بايد (به پيشگاه خداوند) بندهاى خاشع و ذليل و داراى استكانت و وقار باشد، (و خود و عمل خويش را) ماجور و مثاب دانسته، (و بداند كه اعمال و زحماتش) به حساب مىآيد، (و ناديده گرفته نمىشود) و در همه حال به آنچه كه انجام مىدهد از عبادات عارف باشد، و بر آنچه كه از گرسنگى و تشنگى به او مىرسد صبر كند، و در آن هنگام با امساك از شهوات (و پيروى نكردن از نفس اماره بسوء) مستوجب ثواب فراوانى مىشود، (و خداوند اجر و ثواب عبادت روزهداريش را به او مرحمتخواهد فرمود) و اين اوصاف حميده (كه براى صائم ذكر شد) واعظ خوبى براى روزهداران در دنيا خواهد شد، (كه اثرات وضعى اين اوصاف كاملا در چهره و اعمال و رفتار آنان مشهود خواهد گشت) و رائض و راغب استبر روزهداران بر اداء آنچه كه مكلف به آنند و راهنماى خوبى براى آنان است در عالم عقبى، و آنان بايد بشناسند شدت و اهميت مشكلات فقرا و بيچارگان را كه تا رحمت آورند بر فقراء و مساكين در دنيا، سپس اداء نمايند حقوق آنان را كه خداوند در اموالشان مقرر فرموده است. (يعنى اينطور نباشد كه خود خوب بخورند و بپوشند و ديگران گرسنه باشند).
شاعر عرب «حاتم بن عبد الله طائى» مىگويد:
و حسبك داء ان تبيتببطنة و حولك اكباد تحن الى القد!
يعنى: اين درد براى تو بس است كه شب با شكم پر بخوابى و در گردت جگرها باشد كه قدح پوستى را آرزو كنند (و براى آنان فراهم نشود چه جاى آنكه طعام داشته باشند.
بحثى ديگر در فلسفه روزه از امام رضا(ع)
امام رضا (عليه السلام) در يك پرسش ديگر از فلسفه روزه چنين مىفرمايد:
بلى روزه از افضل طاعات است، زيرا كه روزه مشتمل بر انكسار شهوات بهيميه است كه شريعت آسمانى و احكام الهى نيامده مگر براى تعديل شهوات و توقيف و مهار آنها كه در حد اعتدال انجام گرفته، و براى تزكيه و طهارت نفس و تصفيه آن از اخلاقيات رذيله، زيرا مقصود از صوم مجرد امساك از اكل و شرب و مباشرت با نسوان نيست، بلكه غرض نهائى آن كف نفس و نگهدارى آن از شهوترانىهاى حيوانى است، چنان كه رسول خدا (صلى الله عليه و آله) فرمود: الصوم جنة فاذا صام احدكم فلا يرفث و لا يجهل و ان امرء جادله او شاتمه فليقل انى صائم: كه روزه سپرى است از براى شخص، زيرا يكى از شما اگر روزه گرفتسخن زشت نگويد، و كارهاى بيهوده نكند، و اگر كسى با وى مجادله كند يا او را شماتت نمايد، او بگويد من روزه هستم، مراد از اين حديثشريف نبوى (صلى الله عليه و آله) اين است: كه روزه وقايهاى است كه نگه مىدارد آدمى را از انحرافات و لغزشها، كه به واسطه آن از دشمنانى بزرگ چون شيطان نفس، دشمن درونى، خلاصى مىجويد، پس نفس را كنترل مىنمايد از شهوات نابجا، و شيطان را از خود دور مىنمايد.
مجراى نفوذ شيطان را با روزه ضيق نمائيد
بر اين مبنا رسول الله (صلى الله عليه و آله) فرمود:
«ان الشيطان ليجرى من ابن آدم مجرى الدم فضيقوا مجاريه بالجوع»، كه شيطان جريان مىيابد و نفوذ مىكند در فرزندان آدم، مانند جريان خون در بدن پس مجارى شيطان را در وجود خود به واسطه گرسنگى يعنى روزه تنگ نمائيد، و الحق، كه روزه بدون اثر چه فايده و ثمرى دارد؟ آرى فائده و اثرى ندارد كه آدمى غذاى ناهار خويش را به افطار تاخير اندازد، و از امساك و اجتناب از يك سرى مبطلات روزه، انواع تهمتها و دروغها و غيبتها و شهوترانىها و هتك حرمتخلق الله و حفظ نكردن ناموس خويش از نامحرمان و سوء تربيت فرزندان و سرعت غضب به حادثه كوچكى و ايجاد ضرب و شتم و صدها گناه ديگر مرتكب شود و بگويد من روزه هستم خير؟ اين نوع روزه اثرى و فايدهاى ندارد، بايد روزه قدرت ساختن و اصلاح نفس داشته باشد و روزه اين قدرت را دارد، لكن اين مائيم ارزش و اهمت او را تشخيص نداديم، و از اين نوع روزههاى بى اثر ثمرى جز گرسنگى و تحمل تشنگى عايد ما نمىشود، و چه فايدهاى است از براى روزهدار كه فريضهاى اداء كند و كبيرهاى مرتكب گردد، و با خيانتبر بندگان خدا در مال و عرض ايشان تجاوز نمايد .
روزه رابطه مستقيم با اخلاص دارد
خلاصه كنم و اين بخش را «فلسفه روزه و حكمت مشروعيت» به سخن مولاى متقيان (عليه السلام) مزين نمايم كه امام عليه السلام در آنجا كه فلسفه پارهاى از احكام را تشريح مىفرمايد: «و الصيام ابتلاء لاخلاص الخلق»
خداوند، روزه را براى آزمايش اخلاص مردم مقرر و فرض فرموده است، و كسى كه به پيشگاه حضرت حق اخلاص ورزد، تمامى اوصافى كه در فلسفه روزه بيان شده استشامل حالش مىشود، و روزه كاملا با اخلاص روزهدار، در رابطه است.
نظر یادتون نره
یا علی
+ نوشته شده در پنجشنبه بیست و سوم شهریور 1385ساعت 18:59 توسط منتظران ظهور
|
میلاد منجی عالم بشریت
قائم ال محمد را به عموم شیعیان جهان بخصوص به دوستداران ان حضرت تبریک وتهنیت عرض می نماییم .
+ نوشته شده در پنجشنبه شانزدهم شهریور 1385ساعت 18:37 توسط منتظران ظهور
|
سلام
۱. فرمايش امام زمان(عج) "بسيار دعا کنيد براي تعجيل فرج که آن فرج شمااست".
۲. اين دعا سبب زياد شدن نعمتهاست ۳ . اظهار محبت قلبي ۴ . نشانه انتظار ۵ . زنده کردن امر ائمه اطهار ۶. مايه ناراحتي ووحشت شيطان لعين .۷ نجات يافتن از فتنه هاي آخرالزمان ۸ .اداکردن قسمتي از حقوق آن حضرت ۹ . تعظيم خداوند و دين خداوند است .1۰حضرت صاحب الزمان در حق او دعا مي کند -11شفاعت آن حضرت در قيامت شامل حالش مي شود. -.12شفاعت پيغمبر ان شاالله شامل حال او مي شود 13اين دعا فرمانبري امر الهي وطلب فضل و عنايت او است 14-مايه استجابت دعا مي شود 15-ادا کردن اجرومزد رسالت است 16-مايه دفع بلاست 17-سبب وسعت روزي است 18-باعث آمرزش گناهان مي شود 19-تشرف به ديدار آن حضرت دربيداري وخواب 20-رجعت به دنيا درزمان ظهورآن حضرت 21-ازبرادران پيغمبر خواهد بود 22-فرج مولاي ماحضرت صاحب الزمان زودتر واقع خواهدشد 23-پيروي ازپيغمبروامامان 24-وفاي به عهدوپيمان خداوندي 25-آثارنيکي به والدين براي دعاکننده حاصل مي گردد 26-فضيلت رعايت واداي امانت برايش حاصل مي شود 27-زيادشدن اشراق نورامام(ع) دردل او 28-طولاني شدن عمر 29-تعاون وهمکاري درکارهاي نيک وتقوي 30-رسيدن به نصرت وياري خداوند وپيروزي بردشمنان به کمک خداوند 31-هدايت به نور قرآن مجيد 32-نزداصحاب اعراف معروف مي گردد 33-هدايت به نورقرآن مجيد 34-اِِيمنی ازعقوبتهاي اخروي 35-وهنگام مرگ به او مژده ميرسد وبااوبه نرمي رفتار مي شود 36-اين دعا اجابت دعوت خدا ورسول الله است 37-بااميرالمومنين دردرجه آن حضرت خواهدبود 38-محبوبترين افراد نزد خداوند خواهدبود 39-عزيزترين وگرامي ترين افراد نزد پيغمبرمي شود 40-ازاهل بهشت خواهد بود 41-دعاي پيغمبرشامل حالش ميگردد 42-کردارهاي بداوبه کردارهاي نيک مبدل شود 43-خداوند متعال درعبادت اورا تائيد فرمايد 44-بااين دعا عقوبت از اهل زمين دورمي شود 45-ثواب کمک به مظلوم رادارد 46-ثواب احترام به بزرگتر وتواضع نسبت به اورادارد 47-پاداش خونخواهي مولاي مظلوم حضرت اباعبدالله الحسين رادارد 48-وشايستگي دريافت احاديث ائمه اطهاررامي يابد 49-نوراوبراي ديگران نيز-روزقيامت-درخشان مي گردد 50-هفتادهزارنفراز گنهکاران راشفاعت مي کند 51-دعاي اميرالمومنين درباره اودرقيامت 52-بي حساب داخل بهشت شدن 53-ايمن بودن از تشنگي روزقيامت 54-جاودانه بودن دربهشت 55-مايه خراش روي ابليس ومجروح شدن دل اواست 56-روزقيامت هديه هاي ويژه اي دريافت مي دارد 57-خداوندازخدمتگذاران بهشت نصيبش فرمايد 58-درسايه گسترده خداوندقرار گرفته ورحمت براونازل ميشود-مادامي که مشغول دعا باشد- 59-پاداش نصيحت مومن رادارد 60-مجلسي که درآن براي حضرت قائم دعاشود،محل حضورفرشتگان گردد 61-دعاکننده موردمباهات خداوند شود 62-فرشتگان براي او طلب آمرزش مي کنند 63-ازنيکان مردم-پس از ائمه اطهار-ميشود 64-اين دعا اطاعت ازاولي الامر است که خداوند اطاعتشان راواجب ساخته است 65-مايه خرسندي خداوند ميشود 66-مايه خشنودي پيغمبر مي گردد 67-اين دعا خوشايندترين اعمال نزد خداوند است 68-ازکساني خواهدبود که خداونددر بهشت به اوحکومت دهد 69-حساب او آسان مي شود 70-اين دعا درعالم برزخ وقيامت مونس مهرباني خواهد بود 71-اين عمل بهترين اعمال است 72-مايه دوري غصه هاست 73-دعاي هنگام غيبت بهتر از دعاي هنگام ظهور امام است 74-فرشتگان درباره اش دعا مي کنند 75-دعاي حضرت سيدالساجدين شامل حالش مي شود 76-اين دعا تمسک به ثقلين است 77-چنگ زدن به ريسمان الهي است 78-سبب کامل شدن ايمان است 79-مانند ثواب همه بندگان به اومي رسد 80-تعظيم شعائرخداوند است 81-اين دعاثواب شهيد با پيغمبررادارد 82-ثواب شهيد زيرپرچم حضرت قائم رادارد 83-ثواب احسان به مولاي ما حضرت صاحب الزمان رادارد 84-دراين دعا ثواب گرامي داشتن شخص عالم است 85-پاداش گرامي داشتن شخص کريم رادارد 86-درميان گروه ائمه اطهار محشور مي شود 87-درجات او در بهشت بالا مي رود 88-از بدي حساب روز قيامت ايمن باشد 89-نايل به بالاترين درجات شهدا درروز قيامت 90-رستگاري به شفاعت فاطمه زهرا(س) برگرفته از کتاب گرانسنگ "مکيال المکارم" تاليف مرحوم آيت الله سيدمحمدتقي موسوي اصفهاني (جلد اول)
+ نوشته شده در چهارشنبه پانزدهم شهریور 1385ساعت 18:49 توسط منتظران ظهور
|
فضيلت ماه شعبان
در فضيلت و اعمال ماه شعبان است بدانكه شعبان ماه بسيار شريفى است و منسوب است به حضرت سيد انبياءصَلَّى اللَّهِ عَلِيهِ وَ اله و آن حضرت اين ماه را روزه مى داشت و وصل مى كرد به ماه رمضان و مى فرمود شعبان ماه من است هر كه يك روز از ماه مرا روزه بدارد بهشت او را واجب شود و از حضرت صادق عليه السلام روايت است كه چون ماه شعبان داخل مى شد حضرت امام زين العابدين عليه السلام اصحاب خود را جمع مى نمود و مى فرمود : اى گروه اصحاب من مى دانيد اين چه ماهى است اين ماه شعبان است و حضرت رسول صَلَّى اللَّهِ عَلِيهِ وَ اله مى فرمود شعبان ماه من است پس روزه بداريد در اين ماه براى محبّت پيغمبر خود و براى تقرّب به سوى پروردگار خود بحقّ آن خدايى كه جان علىّ بن الحسين به دست قدرت اوست سوگند ياد مى كنم كه از پدرم حسين بن على عَليهَاالسَّلام شنيدم كه فرمود شنيدم از اميرالمؤ منين عليه السلام كه هر كه روزه دارد شعبان را براى محبّت پيغمبر خدا و تقرّب بسوى خدا دوست دارد خدا او را و نزديك گرداند او را به كرامت خود در روز قيامت و بهشت را براى او واجب گرداند و شيخ روايت كرده از صفوان جمال كه گفت فرمود : به من حضرت صادق عليه السلام كه وادار كن كسانى را كه در ناحيه و اطراف تو هستند بر روزه شعبان گفتم فدايت شوم مگر مى بينى در فضيلت آن چيزى فرمود بلى بدرستى كه رسول خداصَلَّى اللَّهِ عَلِيهِ وَ اله هرگاه مى ديد هلال شعبان را امر مى فرمود مُنادى را كه ندا مى كرد در مدينه اى اهل مدينه من رسولم از جانب رسول خداصَلَّى اللَّهِ عَلِيهِ وَاله بسوى شما مى فرمايد آگاه باشيد بدرستى كه شعبان ماه من است پس خدا رحمت كند كسى را كه يارى كند مرا بر ماه من يعنى روزه بدارد آن را پس گفت حضرت صادق عليه السلام كه اميرالمؤ منين عليه السلام مى فرمود كه فوت نشد از من روزه شعبان از زمانى كه شنيدم منادى رسول خداصَلَّى اللَّهِ عَلِيهِ وَاله ندا كرد در شعبان و فوت نخواهد شد از من تا مدتى كه حيات دارم ان شاء الله تعالى پس مى فرمودكه روزه دو ماه كه شعبان و رمضان باشد توبه و مغفرت است از خدا و روايت كرده اسماعيل بن عبد الخالق كه گفت بودم نزد حضرت صادق عليه السلام كه در ميان آمد ذكر روزه شعبان حضرت فرمود كه در فضيلت روزه شعبان چنين و چنان است حتى آنكه مردى مرتكب خون حرام مى شود پس روزه مى گيرد شعبان را نفع مى بخشد او را و آمرزيده مى شود و بدانكه اعمال اين ماه شريف بر دو قِسم است اعمال مشتركه و اعمال مختصه .
اعمال مشتركه ماه شعبان آن چند امر است : اوّل هر روز هفتاد مرتبه بگويد اَسْتَغْفِرُاللّهَ وَ اَسْئَلُهُ التَّوْبَةَ
دوّم هر روز هفتاد مرتبه بگويد اَسْتَغْفِرُاللّهَ الَّذى لا اِلهَ اِلاّ هُوَ الرَّحْمنُ الرَّحيمُ الْحَىُّ الْقَيّوُمُ وَ اَتُوبُ اِلَيْهِ و در بعضى روايات الْحَىُّ الْقَيُّومُ پيش از الرَّحْمنُ الرَّحيمُ است و عمل به هر دو خوبست .
از روايات مستفاد مى شود كه بهترين دعاها و ذكرها در اين ماه استغفار است و هركه هر روز از اين ماه استغفار كند هفتاد مرتبه مثل آنست كه هفتاد هزار در ماههاى ديگر استغفار كند.
سوّم تصدّق كند در اين ماه اگرچه به نصف دانه خرمايى باشد تا حق تعالى بدن او را برآتش جهنّم حرام گرداند از حضرت صادق عليه السلام منقول است كه از آن جناب سؤ ال كردند از فضيلت روزه رجب فرمود چرا غافليد از روزه شعبان راوى عرض كرد يابن رَسول الله چه ثواب دارد كسى كه يك روز از شعبان را روزه بدارد فرمود به خدا قسم بهشت ثواب اوست عرض كرد يابن رسول الله بهترين اعمال در اين ماه چيست فرمود تصدّق و استغفار هر كه تصدّق كند در ماه شعبان حق تعالى آن را تربيت كند همچنانكه يكى از شما شتر بچّه اش را تربيت مى كند تا آنكه در روز قيامت برسد به صاحبش در حالتى كه بقدر كوه اُحُد شده باشد .
چهارم در تمام اين ماه هزار بار بگويد لا اِلهَ اِلا اللّهُ وَلانَعْبُدُ اِلاّ اِيّاهُ مُخْلِصينَ لَهُ الدّينَ وَ لَوُ كَرِهَ الْمُشْرِكُونَ كه ثواب بسيار دارد از جمله آنكه عبادت هزار ساله در نامه عملش بنويسند.
پنجم در هر پنجشنبه اين ماه دو ركعت نماز كند در هر ركعت بعد از حمد صد مرتبه توحيد و بعد از سلام صد بار صلوات بفرستد تا حق تعالى برآورد هر حاجتى كه دارد از امر دين و دنياى خود و روزه اش نيزفضيلت دارد و روايت شده كه در هر روز پنجشنبه ماه شعبان زينت مى كنند آسمانها را پس ملائكه عرض مى كنند خداوندا بيامرز روزه داران اين روز را و دعاى ايشان را مستجاب گردان و در خبر نبوى است كه هر كه روز دوشنبه و پنجشنبه شعبان را روزه دارد حقّتعالى بيست حاجت ازحوائج دنيا وبيست حاجت ازحاجتهاى آخرت او را برآورد ششم در اين ماه صلوات بسيار فرستد .
اعمال مُختصّه ماه شعبان شب اوّل نمازهاى بسيار در اقبال ذكر شده از جمله دوازده ركعت به حمد و يازده مرتبه توحيد روز اوّل
روزه اش فضيلت بسيار دارد و از حضرت صادق عليه السلام روايت است كه هر كه روزه بگيرد روز اوّل شعبان را واجب شود براى او بهشت البته و سيد بن طاوس ثواب بسيارى نقل كرده از حضرت رسول صَلَّى اللَّهِ عَلِيهِ وَ اله براى كسى كه سه روز اوّل اين ماه را روزه دارد و در شبهاى آنها دو ركعت نماز كند در هر ركعت حمد يك مرتبه و توحيد يازده مرتبه و بدانكه در تفسير امام عليه السلام خبرى در فضيلت شعبان و روز اوّل آن ذكر شده كه فوائد بسيار در آن مندرجست .
روز سوّم
روز مباركى است كه شيخ در مصباح فرموده در اين روز متولّد شد جناب حسين بن على عليه السلام و بيرون آمد توقيع شريف به سوى قاسم بن عَلاء همدانى وكيل حضرت امام حسن عسكرى عليه السلام كه مولاى ما حسين عليه السلام متولد شد روز پنجشنبه سوّم شعبان پس روزه بگير آن روز را و اين دعا را در آن روز بخوان :
یا علی تا بعد
+ نوشته شده در سه شنبه هفتم شهریور 1385ساعت 15:46 توسط منتظران ظهور
|
|
درباره وبلاگ 
|
